Blog

ในวงการธนาคารกลางในช่วงกว่าขวบปีที่ผ่านมา ต้องถือว่ามีดราม่าอยู่อย่างค่อนข้างมากมาย หากให้ผมจัดกลุ่มผู้ว่าการธนาคารกลางทั่วโลกในช่วงนี้ ออกเป็นแนวเอเชียๆหน่อย ผมขอแบ่งกลุ่มเป็นแบบโหด เลว ดี ดังนี้

อย่างที่ผมเคยเขียนบทความ ‘คริส วอลเลอร์ : ว่าที่ Dissenter ในเฟดโหวต’ เมื่อ 3 เดือนก่อนว่า การประชุมเฟดน่าจะเริ่มมีเสียงโหวตแบบเสียงแตกในปีนี้ โดยผมมองว่า คริส วอลเลอร์ สมาชิกเฟดน่าจะเป็นคนๆนั้นในอนาคต ปรากฎว่าเมื่อ 2-3 สัปดาห์ที่แล้ว ดูแล้วเหมือนจะเป็นเช่นนั้น

ลองเปลี่ยนบรรยากาศมาชม Principles ของ เรย์ ดาลิโอ จากหนังสือเล่มหนาๆ มาสู่ ในรูปแบบของการ์ตูน Animated Mimi-Series กันบ้างครับ

สัปดาห์ที่ผ่านมา ธนาคารกลางสหรัฐได้ประกาศผลการทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Test) สถาบันการเงินสหรัฐประจำปี 2023 ซึ่งจัดขึ้นปีละหนึ่งครั้ง ผมขอนำไฮไลต์ของผลการทดสอบนี้ มาเล่าให้ท่านผู้อ่านได้ทราบกัน

กองทุนการเงินระหว่างประเทศหรือไอเอ็มเอฟ เพิ่งออกรายงานมุมมองเศรษฐกิจโลกฉบับล่าสุด โดยลดประมาณการอัตราเติบโตของจีดีพีเศรษฐกิจโลกปีนี้เหลือ 4.4% ต่ำกว่าประมาณการครั้งก่อนเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ที่ 4.9% โดยโฟกัสที่เศรษฐกิจจีนและสหรัฐ

บทความนี้จะขอไล่เรียงไฮไลต์ รวมถึงนัยของเหตุการณ์ต่างๆในสัปดาห์พิเศษแห่งการประชุมธนาคารกลางหลักของโลก ที่มีอย่างครบถ้วนเพียงครั้งเดียวในปีนี้

เมื่อก้าวมาถึงกลางปี 2021 ได้เวลามาพิจารณาภาพเศรษฐกิจและการลงทุนของโลก สำหรับในช่วงครึ่งหลังปี 2021 หลังจากที่ผมเคยคาดการณ์เมื่อต้นปีนี้ ว่าตลาดของประเทศพัฒนาแล้วน่าจะดูดีกว่าตลาดเกิดใหม่ ในครึ่งแรกของปี 2021 ซึ่งก็เป็นจริงในเวลาต่อมา

เจย์ พาวเวล ประธานธนาคารกลางสหรัฐให้การต่อสภาคองเกรสว่า ช่วงเวลาของการกระตุ้นเศรษฐกิจผ่านนโยบายการเงินของเฟดได้ผ่านพ้นไปแล้ว นอกจากนี้ ฝ่ายวิจัยของแบงก์ดังบางแห่งในสหรัฐ ยังขยับจำนวนครั้งการขึ้นดอกเบี้ยของเฟดในปีนี้ มาเป็น 4 ครั้ง บทความนี้ จะกล่าวถึงว่าเพราะเหตุใดพาวเวลถึงเผลอให้ ‘อัตราเงินเฟ้อ’ พุ่งขึ้นมาแบบรุนแรงมาก

10 ปีก่อน ช่วงเดือนตุลาคม 2008 ผมเขียนว่า มาถึงตอนนี้คงไม่มีใครสงสัยแล้วว่า ทั่วโลกได้เข้าสู่วิกฤติการเงินโลกครั้งใหญ่เป็นที่เรียบร้อย ทว่าคำถามตอนนี้อยู่ที่ว่าวิกฤติระลอกสองจะเกิดขึ้นหรือไม่

เป็นธรรมเนียมของคอลัมน์ที่ทุกช่วงสิ้นปี จะมีการออก Macro Moment ว่าด้วยการคาดการณ์ทางเศรษฐกิจในปีหน้า สำหรับเวอร์ชั่นปี 2018 เป็นดังนี้